13 ژانويه 1979 (يك ماه پيش از پيروزي انقلاب ایران) ولاديسلاو كزياكوف از مقامات دولت مسكو كه جريان حوادث وقت ايران را دنبال مي كرد؛ با توجه به حضور غیر منتظره «رابرت هايزر» ژنرال آمريكايي در تهران و جلسات روزانه او با مقامات نظامي دولت شاه، اعزام ناو هواپيمابر «كانستليشن» به اقيانوس هند و حركت اين ناوگروه در مسيري كه به خليج فارس منتهي مي شد، آماده باش چند یکان آمریکایی نیروی ویژه با هلي كوپترهای مربوط و تصميم دولت آمريكا به فرستادن چند اسكادران جنگنده اف ـ 15 به كشور سعودي به واشنگتن اخطار كرد كه درصدد تكرار رويداد 28 امُرداد 1332 (آگست 1953) در ايران برنيايد. كزياكوف در اين اخطاريه صريح و شديد با اشاره به قرارداد 1921 روسیه و ایران تاكيد كرده بود كه اين بار دولت مسكو ساكت نخواهد نشست. وي در عين حال از انقلابيون ايران خواسته بود مراقب و گوش بزنگ مداخله آمریکا باشند كه نتیجه تلاش آنان به صورت محصولی که خواست آمریکاست درنیاید.
    کزیاکوف گفته بود: مشاوران کارتر اورا قانع کرده اند که با ملاحظه روانشناسی و خصلت خاص ایرانیان و منافع جهانی آمریکا، انقلاب ایران باید به بروی کار آمدن لیبرال دمکراتها (امروز؛ معروف به ملی ـ مذهبی ها، مصدقی ها، میانه روها ...) منجر شود و پادشاهی ایران به صورت سلطنت در سوئد، هلند و انگلستان درآید، لیبرال دمکراتها این سیستم را قبول دارند زیراکه نمی خواهند ایران به تدریج به صورت کنفدراسیون درآید.
     کزیاکوف سپس اشاره به ضعف های شخصیتی شاه و بی نظر نبودن مقامات منصوب و مشاوران او کرده و گفته بود: وینستون چرچیل نفوذپذیری این فرزند رضاشاه را می دانست که در کنفرانس سال 1943 تهران تثبیت سلطنت اورا به روزولت و استالین قبولاند و در حقیقت تحمیل کرد. روزولت نظر به جمهوری شدن و یا انتخابی شدن دوره ای شاه (بمانند مالزیا) داشت و استالین مصلحت ایرانیان را در داشتن یک شورای عالی ریاست بر کشور به جای فرد (شاه و یا رئیس جمهور) می دانست. لدا، شاه که سلطنت خودرا مرهون دولت لندن می دانست تا دهه جاری (دهه 1970) از این دولت حرف شنوی داشت و ....
    33 سال بعد در همین روز و همین ماه (ژانویه 2012) دمیتری روگُزین Dmitry Rogozin معاون نخست وزیر روسیه (ولادیمیر پوتین) در مقرّ ناتو (شهر بروکسل) ضمن اشاره به تهدیدهای غرب نسبت به ایران، اخطار کرد که روسیه هرگونه مداخله نظامی در ایران و مداخلاتی از این دست را یک تهدید به امنیت خود می داند، ساکت نخواهد نشست و واکنش متناسب نشان خواهد داد.